One Year In America » Rita

Tubing

Rita — Wed, 27 Aug 2014 02:12:37 +0000

No Domingo fui fazer tubing! À boa maneira do Sul dos EUA, por aqui quase toda a gente tem um barco. Como nós não temos nenhum, o nosso amigo Lon convidou-nos para irmos fazer tubing e andar de barco no Domingo. O Herman não quis ir, por isso fui só eu mais o Lon e o filho dele.

E o que é tubing? Para quem não sabe, é ser puxado atrás do barco numa bóia (tube). O passeio foi no rio Chikahominy. O sogro do Lon tem uma casa à beira de um dos ribeiros afluentes do rio, e um barco maior que o do Lon, capaz de puxar a bóia.

O dia estava espetacular, a água quente e havia muita gente a fazer canoagem, ski aquático, à pesca ou simplesmente de barco para cima e para baixo, a ver as vistas. Há muitas casas ao longo do rio, cada uma com um pontão e uma casita para o barco ao fim do pontão. O Lon começou por me explicar que alguns pontões são tão compridos que as pessoas usam carrinhos de golf para irem da casa até ao barco! Eu não queria acreditar até que apanhei uns em flagrante.

Zondag ging ik tubing doen! Zoals overal in het zuiden van de VS heeft bijna iedereen hier in de buurt een boot. Omdat wij geen boot hebben, heeft Lon ons afgelopen zondag uitgenodigd om te gaan tube’n met zijn boot. Herman wilde niet, dus ik ben alleen gegaan met Lon en zijn zoon.

En wat is tubing? Voor wie het niet weet, tubing is achter een boot gesleept worden in een grote binnenband. We hadden gepland om via de Chikahominy rivier te varen. Lon’s schoonvader heeft een huisje in een van de riviertjes die bij de Chikahominy rivier uitkomt, en hij heeft een grotere boot dan die van Lon, waarmee hij de tube kan slepen.

De dag was geweldig, het water was warm en er waren heel veel mensen aan het kanoen, waterskien, vissen, of gewoon op en neer aan het varen in hun boten. Er zijn veel huizen langs de rivier, elk met zijn eigen pier en boothuis. Lon heeft me uitgelegd dat sommige pieren zo lang zijn dat ze een golf karretje gebruiken om van het huis naar de boot te rijden. Ik wilde het niet geloven totdat ik iemand betrapte.

Tubing foi muito fixe! Dependendo da velocidade do barco e das curvas que se faz, pode ajustar-se o nível de dificuldade. Eu como sou fraquinha, pedi ao Lon para não abusar muito!

Espalhados pelo rio vi umas casitas camufladas no meio da água. O Lon explicou que são usadas para caçar patos. Os caçadores enfiam o barco por baixo da casita, e esperam pelos marrecos. Quando caçam um, mandam os cães borda fora para o ir buscar…. Mano, pai, boa ideia não?

O fim-de-semana acabou em grande com o churrasco que já vai sendo habitual, aqui no “nosso jardim”

Het tube’n was heel erg leuk! Je kan het zo makkelijk of zo wild maken als je wilt, door de snelheid van de boot en het type bochten te varieren. Omdat ik een beetje een mietje ben heb ik aan Lon gevraagd om het niet te moeilijk te maken!

Op diverse plaatsen heb ik een soort gecamoufleerde huisjes in het midden van het water zien staan. Lon heeft uitgelegd dat men ze gebruikt voor de eendenjacht. Ze varen de boot onder de huisje en wachten op de eendjes. Als ze er een te pakken krijgen, gooien ze de hond overboord om ze te halen… Pap, broertje, Loek, das wel een goed idee, toch?

Het weekend eindigde geweldig met een (nu al gebruikelijk) barbeque in “ons tuintje”

The post Tubing appeared first on One Year In America.

Terra de gigantes / Reuzenland

Rita — Fri, 22 Aug 2014 00:13:47 +0000

Este fim-de-semana um grande amigo nosso de Delft, o Jan, veio visitar-nos. A irmã dele vive em Washington e ele veio passar uma semana com ela. E claro, estando aqui tão perto não podia deixar de nos vir visitar! E assim, ele, a irmã e o marido da irmã vieram sexta à noite e ficaram connosco até Domingo.Um detalhe importante a saber é que o nosso amigo é muito alto, mesmo muito alto, 2.09 metros alto! A irmã dele passa dos 1.90 m e o marido também. Não é de admirar que ao entrar no carro o Jan se virasse para mim com um “senta-te atrás de mim que és a mais pequena”!! Nunca tal!

E assim, os 5 gigantes todos juntos, fizemos virar muitas cabeças! Freak show!

Visto que o Jan também é Engenheiro Aeroespacial, tivémos que ir fazer a peregrinação obrigatória ao Memorial dos Irmãos Wright, que é um Parque Nacional Histórico. Nós já lá tínhamos ido duas vezes, uma vez com os pais do Herman e outra com outro amigo que veio visitar, também de Delft. O Memorial fica em Kitty Hawk, nos Outer Banks da Carolina do Norte, precisamento no local onde os irmãos fizeram todos os seus voos experimentais com planadores. É também o local onde, numa manhã de Dezembro em 1903, fizeram o primeiro voô sustentado, controlado e motorizado de uma máquina mais pesada que o ar, evento que é considerado o nascimento da aviação moderna.

O Memorial fica a cerca de 1 hora e 45 minutos daqui, mas no Sábado demorámos 3 horas… Muita gente da Costa Este, de Massachussets, Nova Iorque, Pensilvânia, Washington, Virgínia Ocidental, Carolina do Norte, etc., gosta de tirar férias de praia nos Outer Banks e parece que este Sábado decidiram ir para lá todos ao mesmo tempo.

Mesmo com a demora valeu a pena. É uma lugar que, apesar de não ter um grande museu, ou assim muita coisa para ver, é giro de visitar. A história dos irmãos Wright é inspiradora mesmo para quem não está ligado à aviação. A palestra do ranger do Parque é muito interessante de ouvir e mesmo já sendo a terceira vez, aprendemos sempre qualquer coisa nova!

O Memorial tem um pequeno centro de visitantes com réplicas do primeiro avião e do túnel de vento que os irmãos usaram, fotos, ferramentas, documentos e outros artefactos. Fora do museu, num campo agora relvado (na altura era só areia e dunas), estão colocadas pedras que marcam o sítio de onde levantaram e onde aterraram cada uns dos 4 voos que eles fizeram naquela manhã histórica. No topo de uma enorme colina, de onde eles lançaram muitos dos planadores, está um monumento a comemorar os irmãos. Por trás da colina está uma estátua que faz a recreacção da cena nas dunas aquando do primeiro voo, baseada na famosa foto do primeiro voo.

Depois do Memorial regressámos a casa, fizémos uma churrascada e ficámos na conversa até às tantas. Tinhamos obviamente que ouvir todas as coscuvilhices do que se passa em Delft na nossa ausência

No Domingo os nossos convidados insistiram em levar-nos a comer fora um belo Brunch no IHOP e depois a despedida. Soube mesmo bem matar saudades do Jan e ficar a conhecer a irmã e o marido dela que são uns porreiros! Depois deles irem, o nosso Domingo acabou com uma banhoca na piscina! A vida é boa!

Dit weekend kwam een grote vriend uit Delft, Jan, op bezoek. Zijn zus woont in Washington D.C. en hij kwam haar een weekje opzoeken. En gezien dat hij in de buurt was, moest hij natuurlijk ook bij ons langskomen! Zo zijn Jan, zijn zus en haar man vrijdagavond gekomen en bij ons gebleven tot aan zondag. Een belangrijk detail is dat Jan heel lang is, echt heel lang, 2.09 meters lang! Zijn zus is langer dan 1.90 m en haar man ook. Het is dus geen verrassing dat toen we in de auto stapten, Jan tegen mij zei: “ga jij maar achter mij zitten omdat je de kleinste bent”!! Echt niet te geloven!

De 5 reuzen bij elkaar hebben veel aandacht gehad dit weekend! Freak show!

Omdat Jan ook een Luchvaart- en Ruimtevaart ingenieur is, moesten we natuurlijk de bedevaartstocht naar de Wright Brothers Memorial (een Historic National Park). We zijn er al twee keer geweest, een keer met de ouders van Herman en een andere keer met een andere vriend, ook uit Delft. De Memorial is in Kitty Hawk, in de Outer Banks van North Carolina, op de plek waar de broers al hun experimentele vluchten met zweefvliegtuigen hebben gedaan. Het is ook de plek waar ze, op een Decemberochtend in 1903, de eerst gecontroleerde en gemotorizeerde vlucht hebben uitgevoerd met een machine die zwaarder dan lucht was. Deze gebeurtenis wordt beschouwd als de geboorte van de moderne luchtvaart.

Het Memorial is op circa 1 uur en 45 minuten vanaf hier, maar zaterdag heeft het ritje 3 uur geduurd… Heel veel mensen van de Oostkust: Massachussets, New York, Pennsylvania, Washington, West Virginia, North Carolina, etc, gaan op vakantie naar de Outer Banks en het leek alsof iedereen er deze zaterdag naar toe wilde, tegelijkertijd.

Zelfs met de vertraging was het de moeite waard. Het is een leuke plek om te bezoeken, ook is er niet al te veel te zien. Het verhaal van de Wright Vrothers is inspirerend, zelfs voor mensen die niets met luchvaart te maken hebben. De Rangerpraatjes zijn altijd interessant en ook na drie keer kunnen we altijd iets nieuws leren!

Het Memorial heeft een kleine visitor center met replica’s van het eerst vliegtuig en van de windtunnel die de Brothers hebben gebruikt, fotos, gereedschap, documenten en andere artikelen. Buiten het visitor center, op een groot grasveld (toen waren er alleen maar zand duinen) zijn er met grote stenen markeringen aangebracht van het begin en einde van alle 4 de vluchten van die historische ochtend. Bovenop een heuvel, waarven de Brothers veel zeefvliegtuigen hebben gelanceerd, is er een herdenkingsmonument. Achter de heuvel is er een staandbeeld die de situatie in de duinen tijdens de eerste vlucht weergeeft, gebaseerd op een hele beroemde foto van die vlucht.

Na de Memorial zijn we terug naar huis gereden, hebben we nog geBBQed en daarna lekker zitten praten tot de kleine uurtjes. We moesten natuurlijk alles weten wat rond Delft is gebeurd sinds we weg zijn

Zondag hebben onze gasten getrakteerd op Brunch bij de IHOP (International House Of Pancakes!) en daarna hebben al weer afscheid genomen. Het was echt heel leuk om Jan te zien en zijn zus en haar man te keren kennen. Nadat ze weg waren hebben we onze zondag beeindigd in het zwembad! Life is good!

The post Terra de gigantes / Reuzenland appeared first on One Year In America.

Dia da Independência / Onafhankelijkheidsdag

Rita — Sat, 05 Jul 2014 18:23:01 +0000

Ontem foi o Quatro de Julho, o Dia da Independência Americana, o Aniversáorio dos Estados Unidos. E claro, toda a América celebra. A tradição manda que haja comida e fogo de artifício e nós claro, não podíamos deixar passar.

O nosso amigo Lon convidou-nos para ir fazer um picnic na frente ribeirinha de Yorktown. Foi em Yorktown que foi assinada a rendição dos Britânicos durante a guerra revolucionária em 1781 (5 anos após a declaração da independência). Yorktown tem portanto um lugar muito especial na história Americana, e ainda mais neste dia. Há gente de todo o lado que vem ver as celebrações aqui a Yorktown!

Por volta das 18h lá fomos em direcção a Yorktown, estacionar num dos campos de batalha que reservaram só para os carros, e depois um quilómetro a pé de geleira e cadeiras na mão. A frente ribeirinha estava super animada: DJ, bandas, e muita gente. Vimos passar o ocasional churrasco com rodas e com as salsichas já quase prontas, geleiras onde cabe um adulto inteiro (também com rodas), e muito azul, branco e vermelho!

Comemos, vimos as gentes passar eu ainda a fui dar um mergulho no rio York. Quando chegou a noite, celebrámos o 238º aniversário dos Estado Unidos

Gisteren was het vier juli, de Onafhankelijkheidsdag van Amerika, de verjaardag van de Verenigde Staten. En natuurlijk is heel Amerika een groot feest. De trraditie zegt dat er eten en vuurwerk moeten zijn. En wij moesten natuurlijk meedoen!

Onze vriend Lon had ons uitgenodigd om te picnic’en aan de oever van de York rivier bij Yorktown. Het was in Yorktown dat in 1781 (5 jaar na de onafhankelijkheidsverklaring) de Britten zich overgaven aan de Amerikanen. Yorktown heeft dus een hele bijzondere plek in de Amerikaanse geschiedenis, vooral op die dag. Er waren dan ook mensen van over het hele land hierheen gekomen om het feest te zien.

Rond 18u vertrokken we in de richting van Yorktown, om te parkeren op een van de slagvelden die ze speciaal voor auto’s hadden gereserveerd, en daarna moesten we nog een kilometer lopen met de koeltas en strandstoelen in de hand. Het was er gezellig aan de rivieroever: een DJ, bands, en veel mensen. We zagen van alles voorbij komen: zo nu en dan een barbecue op wielen, met de worstjes bijna klaar, koelboxen (ook met wieltjes) waar een hele volwassene in past, en heel veel blauw, wit en rood!

We hebben lekker gegeten, naar de voorbijkomende mensen gekeken, en ik heb nog een duik in de York rivier genomen. Toen de avond viel hebben we de 238e verjaardag van de Verenigde Staten gevierd

Prontos para o picnic / Klaar voor de picnic

Gente e mais gente, tudo a fazer picnics / Zee van mensen, allemaal aan het picnic’en

A frente ribeirinha de Yorktown / De oever van Yorktown

Fogo de artifício / Vuurwerk

Um coração vermelho / Een rode hart

No fim do fogo, quer toda a gente ir para casa exactamente ao mesmo tempo / Na het vuurwerk wil iedereen naar huis op precies hetzelvde moment

The post Dia da Independência / Onafhankelijkheidsdag appeared first on One Year In America.

Rio Poquoson / Poquoson Rivier

Rita — Thu, 05 Jun 2014 03:30:15 +0000

Depois da visita dos meus pais, que já estão há uma semana de volta, tivémos um fim-de-semana grande para recuperar e agora voltámos à nossa rotina! (Ficou prometido um post, da autoria da minha mãe, sobre a nossa ida ao Shenandoah… em breve!)

Mas voltando à nossa rotina… O nosso amigo Lon convidou-nos para na Sexta-feira ao fim da tarde irmos dar um passeio de barco pelos canais do rio Poquoson. Ele tem um barco a motor, onde cabem quatro. Fomos nós dois, ele, e a filha dele, a April. A casa dele fica à beira da água mas como não tem cais, tivémos que nos ir lançar à agua a um cais público a uns minutos da casa dele.

O fim da tarde estava cinzento mas agradável. Passeámos um pouco, a admirar as mansões e a paisagem. Por aquelas bandas toda a gente tem um barco e um cais privado para o estacionar! A certa altura, o motor do barco pára em pleno riacho! Toca de pegar num remo e devagarinho chegar até a um dos cais privados. Enquanto o Lon pensava no que fazer aparece um senhor muito simpático que se ofereceu para nos levar a casa. Ele disse, querem que vos leve a casa? Esperem aí que vos venho buscar. E desapareceu. Passados uns bons 10 minutos lá vem ele pelo rio acima, a fumar um cachimbo, num barco com dois motores gigantes! Atar a corda, e aí vamos nós de arrasto de volta ao cais!

Um fim de tarde inesperado mas giro!!

Na het bezoek van mijn ouders, die al een week terug zijn, hebben we een lang weekend gehad om te herstellen en nu zijn we terug in onze routine! (Mijn moeder heeft wel beloofd om nog een post over onze reis naar de Shenandoah te maken… binnenkort!)

Maar, terug naar onze routine… Onze vriend Lon had ons uitgenodigd om vrijdag aan het eind van de dag met zijn boot te gaan varen door de kreekjes van de Poquoson rivier. Hij heeft een motor boot waar vier personen in passen: wij allebei, Lon, en zijn dochter April. Zijn huis staat aan de rand van het water, maar omdat hij geen steiger heeft, moesten we de boot via een openbare steiger, een paar minuutjes rijden van zijn huis, te water laten.

De late namiddag was bewolkt, maar aangenaam. We hebben een beetje rondgevaren, de hele mooie huizen langs het water, en het landschap bewonderd. In deze buurt heeft iedereen een boot met prive-aanlegsteiger. Op een gegeven moment stopte de motor van de boot midden in het water! Toen moesten we dus met de peddel verder, langzaam naar zo’n prive-steiger. Terwijl Lon probeerde uit te vinden wat er mis was, bood een aardige meneer aan om ons te helpen. Hij vroeg: wil je dat ik jullie naar huis breng? Wacht even ik kom er zo aan, en toen verdween hij. Na een dikke tien minuten kwam hij de rivier op, met een boot met twee enorme motoren, terwijl ie rustig een pijpje rookte. Snel een lijn vastgemaakt, en zo werden we terugggesleept, met de ondergaande zon, naar de haven waar we vandaan kwamen!

Een onverwacht einde van een prachtige dag!

The post Rio Poquoson / Poquoson Rivier appeared first on One Year In America.

Cherry Blossom Festival / Festival das Cerejeiras em flor

Rita — Wed, 16 Apr 2014 03:52:40 +0000

Na Primavera em Washington D.C. há um grande festival em celebração das cerejeiras plantadas à volta da Tidal Basin (lago no meio do National Mall). As árvores foram um dia um presente do Japão à cidade. O festival dura umas 3 semanas e involve mostras culturais relacionadas com a comunidade Japonesa. Há desfiles, concertos, exposições, mostras de comida japonesa, workshops, tudo e mais alguma coisa. Claro que as estrelas do festival são as cerejeiras em flor e a melhor altura para as ver em todo o seu esplendor é quando de facto todas as árvores (ou pelo menos a maioria) está em flor.

Diz quem percebe que o pico da floração é declarado quando 70% das árvores estão em flor. Ora, vim a saber que apanhá-las no acto não é coisa fácil de se fazer. Nem os especialistas conseguem prever o pico com mais do que apenas alguns dias de antecedência. Por isso, fazer planos para visitar a cidade pode ser difícil para quem vem de longe.

Mas nós não vivemos assim tão longe… Depois de umas quantas semanas a seguir o Blossom Watch (Monitor das flores) online, finalmente vi que o pico do período de floração foi declarado na Quinta-feira passada. Portanto, chegando o Sábado aí fomos nós a caminho de Washington.

Acontece quem não fomos os únicos a ter esta brilhante ideia! A cidade estava a abarrotar de gente!! O dia esteve quente, quase mais de Verão do que de Primavera e em algumas zonas à volta da Tidal Basin andámos a marcar passo no meio da multidão. Mas, por fim, lá encontrámos áreas mais isoladas onde pudémos fazer um mini piquenique com vista para a Tidal Basin e à sombra das cerejeiras em flor.

São realmente lindíssimas, as árvores. Em tons diferentes do branco ao rosa forte, formam uma moldura à volta da Tidal Basin. Vimos pelo menos dois pares de noivos a tirar fotografias em frente às árvores… Pergunto-me quantas fotos do dia do casamento não acabam com dois ou três desconhecidos de máquina fotográfica em punho no plano de fundo…

O dia foi bem passado, terminou com hamburgers e batidos e um ligeiro escaldão nos ombros, nariz e testa! Bonito!

Ieder jaar is er in Washington DC in het voorjaar een groot festival ter ere van de kersenbomen die geplant zijn rondom het Tidal Basin (dat is een meer in het midden van de National Mall). De bomen waren ooit, in 1912, een geschenk van Japan aan de stad. Het festival duurt ongeveer 3 weken en bestaat uit culturele exposities over de Japanse gemeenschap. Er zijn parades, concerten, tentoonstellingen, Japans eten, workshops, van alles en nog wat. De sterren van het festival zijn natuurlijk de kersenbomen en de beste tijd om ze in al hun pracht en praal te zien is wanneer alle bomen (of althans de meeste) in volle bloesem staan.

Men zegt dat de piek van de bloesem wordt bereikt wanneer 70% van de bomen in bloei staan. Maar ik heb geleerd dat het niet zo eenvoudig is om ze in de piek bloesem aan te treffen. Experts kunnen de piek niet meer dan een paar dagen van tevoren voorspellen. Dus is het lastig om plannen te maken om de stad te bezoeken als je van ver moet komen.

Maar wij wonen gelukkig niet zover weg…. En na een paar weken de online “bloesem wacht” volgen zag ik dat eindelijk de piek bloesem voor afgelopen donderdag werd voorspeld. Dus de daaropvolgende zaterdag gingen we op weg naar Washington.

Het blijkt dat we niet de enigen waren met dit briljante idee! De stad was stampvol met mensen! De dag was warm, het leek meer zomer dan lente, en in sommige gebieden rond de Tidal Basin moest je in de ganzenpas lopen vanwege de drukte. Maar uiteindelijk vonden we een wat rustiger stukje waar we een mini-picknick hadden met uitzicht over de Tidal Basin en in de schaduw van de kersenbloesem.

Ze zijn echt prachtig, de bomen. In verschillende tinten van wit tot diep roze, vormen ze een frame rond het Tidal Basin. We zagen minstens twee pasgetrouwde stelletjes foto’s maken voor de bomen… Ik vraag me af hoeveel foto’s van de trouwdag zijn geeindigd met twee of drie fotograferende vreemdelingen op de achtergrond…

Het was een hele leuke dag, die we hebben afgesloten met hambugers en milkshakes, en een lichte zonnebrand op de schouders, neus en voorhoofd! Lekker!

The post Cherry Blossom Festival / Festival das Cerejeiras em flor appeared first on One Year In America.

Busch Gardens

Rita — Mon, 14 Apr 2014 02:51:40 +0000

Mesmo aqui ao lado, a 30 minutos de carro, está um grande parque de atracções chamado Busch Gardens. É um parque temático com montanhas russas para os graúdos, carrosséis para os miúdos e espetáculos musicais para as mães! O tema do parque é: Europa. Cada zona tem o nome de um país e uma montanha russa a condizer. Eles têm vários eventos durante o ano: Festival de vinhos, Parque de Halloween em Outubro, e em Dezembro é uma cidade Natal.

Aqui há umas semanas o nosso amigo Lon convidou-nos para irmos lá com os filhos dele, a April e o Nicholas. No dia combinado chovia que se fartava por isso adiámos uma semana… Na semana seguinte estave outra vez de chuva mas decidimos não adiar mais. Segundo os miúdos do Lon, que mal podiam esperar outra semana, quanto pior o tempo mais curtas as filas.

Comprámos um passe anual e por isso quem nos vier visitar tem direito a entrada com desconto e estacionamento grátis

O dia esteve miserável com chuva vertical intercalada com chuva horizontal. Mas, o parque estava aberto, as filas eram inexistentes e as montanhas russas espetaculares! Andámos em várias delas 2 ou 3 vezes, era sair e voltar a entrar! Depois de mergulhos verticais de vários metros, loopings, e barrel rolls, e como é hábito, fiquei maldisposta mesmo foi no simulador de voo que nos proporcionava uma viagem “avião” pela Europa!

Mesmo com a chuva e o simulador, o dia foi excelente! Tão excelente mesmo que até me cresceu um bigode:

Hier vlakbij, 30 minuten met de auto, ligt een groot pretpark: Busch Gardens. Het is een pretpark met achtbanen voor volwassenen, draaimolens voor kinderen en musicals voor moeders! Het thema van het park is: Europa. Iedere zone heeft de naam van een land met een bijbehorende achtbaan. Ze hebben verschillende evenementen gedurende het hele jaar: een wijn Festival, Halloween in oktober en in december is het een kerststad.

Een paar weken geleden had onze vriend Lon ons uitgenodigd om naar Busch Gardens te gaan met zijn kinderen, April en Nicholas. Er was flink wat regen voorspeld voor de afgesproken dag dus hadden we het een week uitgesteld … De week erop regende het weer, maar we hadden besloten om toch maar te gaan. Volgens Lon konden zijn kinderen niet nog een week wachten, en hoe slechter het weer, des te korter de wachtrijen.

We hadden twee jaarkaarten gekocht, waarmee we gratis mogen parkeren en ook korting krijgen op extra toegangskaarten

Het weer was miserabel, vertikale regen afgewisseld met horizontale regen. Maar het park was open, wachtrijen waren er niet, en de achtbanen waren erg spectaculair! De meeste hebben we 2 of 3 keer gedaan, d’r uit en gelijk er weer in! Na vertikale duiken van grote hoogte, loopingss en kurkentrekkers, werd ik, zoals altijd, ziek in een vluchtsimulator die ons meenam voor een vlucht over Europa!

Ondanks de regen en de simulator was het een geweldige dag! Zo geweldig dat ik zelfs een snor heb gekregen:

Rita nas aulas de ski do Hans Offenfall (Hans Caimuito) / Rita in de skischool van Hans Offenfal

The post Busch Gardens appeared first on One Year In America.

Programas de fim-de-semana / Weekend uitjes

Rita — Mon, 10 Mar 2014 03:33:31 +0000

Agora que já temos uma certa rotina e temos os dias de semana mais ou menos organizadas, tentamos sempre fazer qualquer coisa engraçada ao fim-de-semana. Hoje, Domingo, apesar de não ter estado muito calor, esteve um dia lindo de sol. Por isso, fomos até Virginia Beach (mais ou menos 45 minuots de carro) fazer um passeio de barco para ver baleias. Virginia Beach é, como o nome indica, uma cidade com praia. Baleias que migram do sul para o norte do Atlântico para passarem o Verão em águas mais frescas, passam perto da costa da Virgínia entre os meses de Dezembro e Março.

O mini-cruzeiro durou 2 horas e meia e passou-se muito bem! Vimos golfinhos, um monte de pássaros, entre os quais pelicanos, mas baleias… nada. É preciso sorte! De qualquer modo foi uma tarde bem passada no mar, com vista sobre a praia de Virginia Beach.

Nu we al een beetje een routine hebben en de doordeweekse dagen wat beter zijn georganizeerd, proberen we in het weekend altijd iets leuks te doen. Vandaag, zondag, was niet echt warm maar het was wel heel erg mooi zonnig. We hadden daarom besloten om naar Virginia Beach te rijden (ongeveer 45 minuten met de auto) om een whale watching boat tour te maken. Virginia Beach is, zoals de naam al verklapt, een stad aan de kust. De walvissen, die van het zuiden naar het noorden van de atlantische oceaan migreren om de zomer in wat frisser water door te brengen, komen onderweg langs de kust van Virginia tussen december en maart.

De mini-cruise duurde 2 en half uur en het was heel leuk! We hebben dolfijnen gezien, een heleboel vogels, waarvan pelikanen, maar walvissen… nope, niet dus. Je moet geluk hebben! Het was in ieder geval een leuke middag aan zee, met een mooi uitzicht over Virginia Beach.

The post Programas de fim-de-semana / Weekend uitjes appeared first on One Year In America.

O meu aniversário / Mijn verjaardag

Rita — Sun, 23 Feb 2014 04:20:15 +0000

É sempre nos dias festivos que se sente mais a distância de casa. Eu já estou habituada a estar longe de uma casa, mas agora estou longe de duas. E esta semana, apenas mês e meio acabados de chegar, foi um desses dias festivos: o meu aniversário

A distância foi encurtada por todas as mensagens de carinho de família e amigos através de postais, email, facebook, whatsapp, gchat, telefone, e até mesmo aqui no blog! Mieke, o teu postal foi o primeiro a chegar Obrigada!!

Het is altijd op feestdagen dat je je ver weg van huis voelt.. Ik ben al gewend om ver weg van één huis te zijn, maar nu ben ik ver weg van twee! En deze week, slechts anderhalve maand na aankomst, was een van die feestdagen: mijn verjaardag

De afstand werd ingekort door alle lieve berichtjes van familie en vrienden via kaarten, e-mails, facebook, whatsapp, Gchat, telefoon, en zelfs hier op de blog! Mieke, je brief was als eerste aangekomen Bedankt!

Postais de aniversário / Verjaardagskaartjes

O começo do dia foi excelente com uma mensagem da minha mãe, que pôs o despertador para as 5 da manhã para me poder dar os parabéns à meia noite aqui! <3 E claro, também logo à meia noite recebi a minha prenda do Herman!! Uma 94fifty!! Uma bola de basquete, e uma app, com sensores para medir acceleracões da bola. Serve, entre outras coisas, para aperfeiçoar a técnica do lançamento e do drible! E é também uma brinquedo genial!!! Para os curiosos, podem ver aqui.

De dag begon uitstekend met een bericht van mijn moeder, die de wekker op 5:00 had ingesteld om mij te kunnen feliciteren om middernacht hier! <3 En natuurlijk precies om middernacht kreeg ik mijn cadeautje van Herman! Een 94fifty! Een basketbal met sensoren en een app om versnellingen van de bal te meten. Daarmee kun je, onder andere, je schot- en dribbeltechniek verbeteren! En het is ook briljant speelgoed! Voor de nieuwsgierigen, je kunt hier zien wat het is.

A prenda do Herman / Herman’s cadeau

De manhã, quando chegámos ao trabalho a porta do escritório estava enfeitada e portanto toda a gente que passava perguntava de quem era o aniversário, se íamos celebrar, e se disséssemos que íamos comer fora, seguia uma lista dos melhores restaurantes das redondezas! Muito simpáticos!

‘s Ochtends, toen we aankwamen bij het werk, was de deur van ons kantoor versierd en daarom kwam iedereen die langsliep even vragen wiens verjaardag het was, of we het gingen vieren en telkens als we zeiden dat we uit eten zouden gaan kregen we gelijk een lijst van de beste restaurants in de buurt! Very nice!

A porta do escritório / De deur van ons kantoor

O dia terminou muito bem, a dois, com bom vinho e bom comer num dos tão recomendados restaurantes locais, Circa 1918 !

De dag eindigde goed, met z’n tweeen, met een goede wijn en lekker eten, in een van de aanbevolen lokale restaurants, Circa 1918!

No restaurante Circa 1918 em Newport News / In restaurant Circa 1918 in Newport News

Obrigada a todos pelas mensagens e os telefonemas! Que não haja dúvidas, eu li-as todas e fizeram do meu dia um grande dia!

Allemaal erg bedankt voor de leuke berichtjes en de telefoontjes! Vergis je niet, ik heb ze allemaal gelezen en ze zorgen voor een geweldige dag!

The post O meu aniversário / Mijn verjaardag appeared first on One Year In America.

Carro “novo” / “Nieuwe” auto

Rita — Fri, 14 Feb 2014 03:41:31 +0000

Depois de muito procurar lá encontrámos a nossa nova bomba! Nova, quer dizer, usada, mas é nova para nós O bólide que nos vai fazer companhia este ano é um Ford Focus vermelho de 2010. Fomos buscá-lo hoje. À boa maneira Americana mandámos fazer uma matrícula personalizada. Alguém adivinha? Uma ajuda: são no máximo 6 caracteres, incluíndo espaços. Podem tentar aqui! Como a personalizada demora algum tempo a fazer, por agora ainda temos matrícula temporária.

Casa, carro, conta do banco… pouco a pouco vamos assentando!

Na veel zoeken hebben we onze nieuwe voiture gevonden! Nieuw, dat wil zeggen gebruikt, maar nieuw voor ons De bolide die ons het komende jaar gaat vergezellen is een rode Ford Focus uit 2010 geworden. Wij hebben hem zojuist opgehaald! Naar goed Amerikaans gebruik hebben we een gepersonalizeerd kenteken aangevraagd. Wie doet een gokje? Hint: het zijn maximaal 6 karakters, inclusief spaties. Je kunt hier zelf proberen! Omdat het maken van een eigen kenteken even wat tijd kost, rijden we nu rond met een tijdelijke nummerplaat van plastic.

Huis, auto, bankrekening … beetje bij beetje raken we gesetteld!

The post Carro “novo” / “Nieuwe” auto appeared first on One Year In America.

Finalmente chegaram! / Pakjesboot 17!

Rita — Thu, 13 Feb 2014 00:15:20 +0000

As nossas coisas finalmente chegaram! Ontem, depois do almoço veio uma carrinha entregar a nossa palete aqui à porta de casa. Estava tudo direitinho e exactamente como as tínhamos deixado. O filme estava intacto e as caixas todas no sítio. Isto quer dizer duas coisas: a primeira é que as autoridades portuárias não abriram as caixas; a segunda, é que fizemos um trabalho excelente a enrolar a palete Mais uma vez, obrigada Robbert pela ajuda

Ontem à noite abrimos umas quantas caixas. Parecia um bocadinho Natal… a alegria de abrir os “presentes” e ver as nossas coisas outra vez fez-nos sentir um bocadinho mais em casa! A primeira coisa a sair foi o quadcopter do Herman e a segunda foi o endredon da cama! Sim, que hoje está outra vez a nevar…

Pakjesboot 17 is eindelijk aangekomen met onze spullen! Gisteren na de lunch kwam een vrachtwagen onze pallet tot voor de deur brengen. Alles zag er netjes uit en was precies zoals we de dozen hadden ingepakt. De rekfolie was helemaal heel en alles zat op z’n plek. Dat betekent twee dingen: ten eerste, de douane heeft niet aan onze spullen gezeten, en ten tweede, wij hebben echt heel goed werk geleverd met het omwikkelen van de palet Nogmaals bedankt voor de hulp Robbert

Gisteravond hebben we gelijk een paar dozen geopend. Het was net Sinterklaasavond… Het openen van de “pakjes” en het terugzien van onze spullen heeft ons wel een thuisgevoel gegeven! Het eerste dat uit de dozen kwam was Herman’s quadcopter, en het tweede was ons beddek! Lekker warm, want vanavond is het weer aan het sneeuwen…

The post Finalmente chegaram! / Pakjesboot 17! appeared first on One Year In America.